| tincal | <chemistry> Crude native borax, formerly imported from Thibet. It was once the chief source of boric compounds. Cf. Borax. Origin: Ar, Per. & Hind. Tinkar; cf. Malay tingkal; all fr. Skr. Akaa. Cf. Altincar. Source: Websters Dictionary (01 Mar 1998) |
|---|
Á¦Ç°¸í |
ÆÇ¸Å»ç |
º¸ÇèÄÚµå | ¼ººÐ/ÇÔ·® | ±¸ºÐ/º¸Çè±Þ¿© |
|---|
Á¦Ç°¸í |
ÆÇ¸Å»ç |
º¸ÇèÄÚµå | ¼ººÐ/ÇÔ·® | ±¸ºÐ/º¸Çè±Þ¿© |
|---|