| bracteate | <botany> Having a bract or bracts. Origin: Cf.L. Bracteatus covered with gold plate. Source: Websters Dictionary (01 Mar 1998) |
|---|
| bracteate | having bracts |
|---|
Á¦Ç°¸í |
ÆÇ¸Å»ç |
º¸ÇèÄÚµå | ¼ººÐ/ÇÔ·® | ±¸ºÐ/º¸Çè±Þ¿© |
|---|
Á¦Ç°¸í |
ÆÇ¸Å»ç |
º¸ÇèÄÚµå | ¼ººÐ/ÇÔ·® | ±¸ºÐ/º¸Çè±Þ¿© |
|---|